Rozdział 4. Czas różnie wędruje z różnymi ludźmi

Możemy woleć sami wyznaczać sobie tempo, z czasem i językiem. Aby to osiągnąć, potrzebujemy aby nasze gramatyki pracowały dla nas. Potrzebujemy uczynić nasze językowe myślenie ekonomicznym.

 

Nasze umysły mogą mieć naturalny zwyczaj, by kojarzyć czas i miejsce (Rozdział 1). Pomyślmy o paru słowach których moglibyśmy użyć, mówiąc o miejscach. Słówkami tymi mogą być na, w, oraz do.

 

Do tej pory, znaleźliśmy trzy Aspekty, the Simple, the Progressive, oraz the Perfect. Skupmy się na tych Aspektach.

 

The Simple: Możemy go używać żeby mówić o zwyczajach, myśliach, uczuciach — tym, co się często nie zmienia. Możemy mieć nawyk coś robić zazwyczaj, równie dobrze jak … nigdy. Możemy wyobrazić sobie abstrakcyjną mapę. The Simple będzie mówić co ogółem widzimy że istniało, istnieje, bądź myślimy że będzie istnieć NA mapie.

 

ON the map

 

Nasza mapa jest abstrakcyjna. Ma symbolizować zakres jaki możemy dać przestrzeni, w języku. Gramatyka to nie goeografia, a to jak myślimy i czujemy nie może zależeć tylko od poszczególnego geograficznego regionu (!)

 

The Progressive: Możemy go użyć by powiedzieć, że coś było, jest, bądź będzie W trakcie. Aby zobrazować ten Aspekt, możemy wyobrazić sobie działanie lub aktywność W jakimś miejscu.

 

IN a place or time span

 

The Perfect: Możemy go użyć dla aktywności która miała, ma, bądź myślimy że będzie miała miejsce DO jakiegoś czasu. Czas ten nie musi oznaczać końca stanu, aktywności, czy zdolności. Możemy rozpatrywać bieg czy występowanie aktywności jak drogę do jakiegoś miejsca.

 

TO a place or time

 

Możemy kojarzyć Aspekty z przyimkami on, in, oraz to, dla lepszej językowej ekonomii. Płynna mowa wymaga zdolności do szybkich decyzji.

 

 

Dokonajmy paru oberwacji. ON, IN, oraz TO są przyimkami. Przyimki to słówka funkcyjne. Słówka takie łączą, zestawiają.

 

Bywa, że szkoły gramatyczne różnią się co do form słownych jak on, in, to, czy at. Niektóre będą je czasem miały za przysłówki. Ponadto, w tych samych kontekstach, przysłówki bywają dzielone na kategorie jak sposób czy miejsce, zależnie tylko od podejścia gramatycznego.

 

Pamiętajmy, że formy słowne to formy językowe. Po francusku, moglibyśmy powiedzieć sur, po niemiecku auf, a po rosyjsku на (w alfabecie łacińskim na), w kontekstach w których mówimy on po angielsku.

 

Link to post: What is language form?

 

 

Możemy przyjąć przyimki po prostu jako sposób aby łączyć myślenie o czasie i języku jak byśmy mieli mapę z językowymi znacznikami.

 

SIMPLE, PROGRESSIVE, and PERFECT patterns with variables

 

Rozpoznajemy Aspekty po ich wzorcach. Zawsze budujemy Progressive z be, a Perfect z have. Wszystkie Aspekty mogą łączyć się z will, w PRZYSZŁYM Polu Czasu. Simple może nie mieć słówka pomocniczego, co możemy zaznaczyć symbolem . Rozdział 5 pokazuje Aspekt Simple z pomocniczym do.

 

 

Zważmy, że nie budujemy systemu. Język nie jest całością finitywną: nie da się policzyć wszelkich fraz i kolokacji jakie my ludzie możemy wytworzyć.

 

Możemy mieć nasze kluczowe słówka, (BE, HAVE, DO, WILL), zakresy czasowe (PRESENT, PAST, FUTURE), oraz wzorce czasów (SIMPLE, PROGRESSIVE, PERFECT), za logiczny zbiór, lub pakiet. Takie lingwistyczne pakiety to nie kolekcje. Działają we wzajemnym połączeniu. Zobaczmy na przykładzie. Czasownik to be umieszcza nas NA mapie. Nie mamy jak być myślami W jakimś miejscu mapy kognitywnej, nie będąc NA niej. Oto jak nasza łączna logika może działać.

 

Jake is being mad. He is not really mad. He is really only pretending.

 

ANGRY__BEING ANGRY__COMPARISON

John is mad angry now. His investment has not worked.

 

Z gramatyk klasycznych możemy się nauczyć, że używamy the Present Progressive mówiąc co się dzieje „teraz”. Możemy wtedy kojarzyć the Present Progressive ze słówkiem “now”. Taka regułka jednak nie działałaby nam nigdy, by mówić jak się czujemy albo co myślimy. Mówimy przecież,

I am happy now,
I think I like it now
(Present Simple).

 

Możemy mieć się lepiej, myśląc o ludzkim naturalnym mapowaniu: żyjemy NA Ziemi, zdarza się nam być W okolicach czy miejscach, oraz uczymy się czy pamiętamy drogi DO miejsc.

 

Jeżeli wybierzemy przyimki na nasze zmienne, uczymy się tylko przyznawać lub odmawiać kognitwnych zakresów. Na przykład, gdy wybieramy pogląd na część zakresu, zaznaczamy, że nie mamy na myśli całego:

He is being mad {IN}. He is sane {ON}.

 

Rozdział 5 dodaje do naszego obrazu Ekspresję, czyli omawia formy afirmujące, negujące, oraz pytające.

 

 

Spróbujmy. Pomyślmy, jak dotąd podróżowaliśmy: how we have traveled so far. Naszym wzorcem Present Perfect jest tu “have traveled”.

 

we-have-traveled

 

Robiąc przegląd tego, co do tej pory zrobiliśmy (what we have done), nie musimy cały czas używać Present Perfect.

 

Możemy powiedzieć: we made our passage with the Stones of Time, we traversed the River of Time; we could see ourselves as on a map, we pictured ourselves in an area, we held in view our way to a place.

 

we-traversed-the-river-of-time

 

Możemy myśleć o powyższych jak miejscach, w których byliśmy (we were) w trakcie podróży. Możemy użyć Past Simple. Naszymi formami Past Simple są tu “made”, “traversed”, “saw”, “pictured”, “held”, and “were”. Możemy przedstawić sobie Past Simple jako połączenie abstrakcyjnych zmiennych.

 

ON PAST

 

Zaznaczamy czynność względem TERAŹNIEJSZOŚCI, z czasem Present Perfect. Inaczej, możemy po prostu zostać {NA} mapie. Potrzebujemy nauczyć się samodzielnie decydować jak widzimy zakres, czy łączymy zmienne.

 

we-could-see__extent-choice

 

Do tego etapu naszej językowej podróży, połączyliśmy (we have joined) perspektwę Pól Czasu i mapy abstrakcyjnej. The Present Perfect też możemy widzieć jako kombinację abstrakcyjnych zmiennych.

 

PRESENT TO

 

To abstrakcyjne, konceptualne myślenie daje radę gramatyce, jakikolwiek to język. Potrzebujemy go też dla naszego amerykańskiego. Możemy zobrazować the Simple, Progressive, and Perfect — razem, jako abstrakcyjne zmienne.

 

__ESSENCE 3 VALUE

 

Ćwicząc pojęcia, nie musimy ograniczać naszych językowych umiejętności do myśli o drogach ściśle lądowych. Możemy myśleć o podróży jaką jest znana.

 

Amerykańskim orłom zdarza się wypoczywać w głębokich lasach. Wiedzą co nieco o dalszej drodze. Czy przypatrzymy się orłu w Górach Skalistych?

 

Eagle in the woods

 

Od setek lat, ludzie używają symboli, by wspierać myślenie (!) Tu koncepcje nie pochodzą od greckiego Anaksymandra, ale możemy porównać pojęcia.

 

EAGLE ROUTE

 

Amerykańskie orły potrafią latać bardzo wysoko. Orzeł amerykański symbolizuje dobre językowe umiejętności, w naszej nauce gramatyki. Orzeł ten jest narodowym symbolem Stanów Zjednoczonych Ameryki.

 

Aby nauczyć się wysokich lotów, musimy samodzielnie sobie wyznaczać językowy zakres i grunt. Nie możemy dawać temu gruntowi determinować nas. Jakkolwiek mowa może wpływać na myślenie, nie ma jak być gramatycznych czy innych regułek dobrych do rządzenia ludzką myślą. Nasza droga językowa nie może być jak obrazek poniżej.

 

Ahead

Zapraszam do ćwiczeń (!)Link to chapter 4.1. Language map practice

 

read-this-in-american-with-flag

Advertisements

Zapraszam do dyskusji

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s