Amerykański hymn narodowy

Fort McHenry, Baltimore; Wikimedia Commons

 

„Sztandar lśniący gwiazdami” został formalne przyjęty na hymn amerykański w roku 1931, prawem podpisanym przez prezydenta Herberta Hoovera. Tekst pochodzi z Obrony Fortu McHenry, wiersza Francisa Scotta Key. Był on świadkiem brytyjskiego oblężenia Fortu McHenry w wojnie 1812 roku.

 

Amerykański angielski zmienił się od czasu gdy hymn został napisany. Dziś, język ma słówko „defense” w miejsce poprzedniego „defence”.

 

Wykonania, zarówno jak aranżacje, bywają różne. Tutejszy zapis jest jedynie propozycją: HYMN NARODOWY USA Z ZAPISEM NUTOWYM, WSZYSTKIE ZWROTKI

Dykema,Earhart, McConathy i Dann: zapis nutowy i tekst angielski

 

ZWROTKA PIERWSZA

(Najczęściej wykonywana; proszę kliknąć dla powiększenia.)





I. O, mów, widzisz ty, w tego dnia wczesny brzask
Jej oddaliśmy cześć, w błysk zmierzchania ostatni?
Jasnych gwiazd, pełnych szarf, poprzez grozę tych walk,
Było patrzyć nam jak płyną strojne nad szańcem?

 

Rakiet czerwony blask, a bomb wybuchów war,
W noc świadkami nam: flaga nasza tam jest.
O, mów, czy lśni gwiazdami sztandar ten, co wzlata tam?
A odważni mają dom, ludzie wolni swój kraj?

 

II. Tam na brzegu przez mgły, wstałe znad głębi wód
Butnych wrogów gdzie rój cicho strasznie spoczywa,
Cóż to jest, co nam wiatr, nade stromizną skarp
Zgrabnym tchnieniem tych chwil, na pół jawi, a skrywa?

 

Teraz chwyta ów lustr światła porannych zórz,
Chwałą rzuca na skroś, wiązkę promiennych strug.
To ten, o, długo, gwiazdami niech sztandar wzlata tam!
A odważni mają dom, ludzie wolni swój kraj!

 

III. A gdzież jest ten rój, dufny, poprzysiągł nam,
I zagładę i bój, pomieszanie bitewne,
Co zagarną nasz dom i zniweczą nasz kraj?
Starty kroków ich brud, zmazę obmyła ich krew.

 

Schronu nie było już, dla niewolnych i sług
Klęski hańba i strach, a ponury jest grób.
A z triumfem lśni nam gwiazdami ten sztandar, wzlata nam!
A odważni mają dom, ludzie wolni swój kraj!

 

IV. O! Miałożby przyjść, wolnym ludziom tu stać
Gdzie kochany jest dom, a wbrew — wojny pustkowie
Niechże pokój i triumf chwalą niebo i kraj
Wolę co łączy nas, zachowuje narodem.

 

Górę musimy wziąść ― prawą jest nasza rzecz,
Ufaniem nam Bóg, nasze motto nam nieść.
O niech triumfuje gwiazdami sztandar, a wzlata nam!
A odważni mają dom, ludzie wolni swój kraj!

 

Dzieje muzyki do hymnu

 

Niektóre źródła opowiedzą, że melodia hymnu to „stara brytyjska piosenka pijacka”. Nic nie potwierdza takiej atrybucji. Poprawne śpiewanie hymnu może przynależeć z iluzjami, jeśli pomyśleć o odurzeniu. Muzyczna harmonia melodii może sprawiać w wokalizacji trudności, także osobom trzeźwym.

 

Kompozytor, John Stafford Smith, był synem Martina Smitha, organisty z katedry Gloucester. John urodził się w 1750 a skomponował melodię w połowie lat 1760-tych. Nie pisał, jakkolwiek możliwie, dla okazji łączących się z alkoholem.

 

Domysły mogły być snute przez wstąpienie Johna Stafforda Smitha do Towarzystwa Anakreontycznego, całe lata po tym jak skomponował melodię. Pierwsza publikacja muzyki też przyszła po latach, przez Vocal Magazine w roku 1778, w Londynie.

 

Dzieje tekstu hymnu

 

„Załączona piosenka została skomponowana w następujących okolicznościach. Dżentelman opuścił Baltimore, pod flagą rozejmu, w celu uwolnienia z rąk brytyjskiej marynarki przyjaciela, który został schwytany pod Marlborough. Dotarł nie dalej niż ujście Patuxent, a nie pozwolono mu zawrócić, na wypadek gdyby miało to wydać zamiar ataku na Baltimore.

 

Takowoż zabrano go dalej Zatoką do ujścia Patapsco, gdzie okręt flagowy był trzymany pod muszkami fregaty, a zmuszono go do świadkowania bombardowaniu Fortu McHenry, co do którego Admirał chełpił się, że sprawę przeprowadzi w parę godzin, a miasto na pewno upadnie. Patrzył na flagę w forcie przez cały dzień, z niepokojem który odczucie oddać może, a nie opisanie, do czasu aż noc nie dała mu flagi widzieć. W nocy widział rozbłyski bomb, a wczesnym rankiem jego oko znów przywitała dumnie powiewająca flaga jego kraju.” (Tekst publikacji z 1812 roku, zobacz z Biblioteki Kongresu).

 

Niektóre osoby mogą pamiętać hymn jako mówiący „through the midst of the deep”. Może to być odniesienie do Biblii, na przykład Łukasza 4:30. Ale on, przechodząc śród nich, poszedł w swoją drogę. Fragment ten, jak w Amerykańskiej Biblii Standard, mówi o uwolnieniu jeńców, pozostając od przeciwnika niezranionym. Najstarszą amerykańską Biblia jest Biblia Eliota, opublikowana w Cambridge, Massachusetts, w roku 1663.

 

Munroe & French opublikowali tekst w Baltimore Patriot and Evening Advertiser. Poniżej, widzimy ilustrację druku z 20 września 1814 roku.

 

 

Kopia tutaj pochodzi z Rytuału sztandaru jasnego gwiazdami, książki Towarzystwa Sztandaru w Baltimore, stan Maryland.

 

Manuskrypt z autografem, z 21 października 1840, mówi, „through the mists of the deep”. Kopii hymnu z autografem pozostaje kilka. Druk Samuela Sandsa z „The American Farmer” 21 września 1814, także używa frazy „the mists”.

 

AUTOGRAF HYMNU
FRANCISA SCOTTA KEY
KLIKNIJ BY POWIĘKSZYĆ

 

Manuskrypt z autografem z 21 października 1840 roku, podpis Franciss Scotta Key. Jest dostępny elektronicznie z Biblioteki Kongresu.

 

read-this-in-american-with-flag

Reklamy

Zapraszam do dyskusji

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s