3.2. OSOBA GRAMATYCZNA „YOU”

W standardowej rozmowie naturalnie łatwo jest powiedzieć, czy się mówi z jedną, czy więcej niż jedną osobą. Zaimek you ma jednak taki sam kształt względem jednej, jak i ładnych paru osób.

 

PICTURE: THE PERSONAL PRONOUN ‘YOU’ IN THE SINGULAR
PICTURE: MANY PEOPLE

 

Gramatyka rozróżnia, czy mówimy o wielu, czy jednej osobie lub innym obiekcie myśli.

 

Liczba pojedyncza
Używamy gramatycznej liczby pojedynczej aby mówić o jednej osobie, rzeczy, obiekcie, wydarzeniu, zwierzęciu itd.

 

Liczba mnoga
Używamy gramatycznej liczby mnogiej aby mówić o dwóch lub więcej osobach, rzeczach, obiektach, wydarzeniach, zwierzętach itd.

 

 

Liczba pojedyncza

Liczba mnoga

Pierwsza osoba

I

we

Druga osoba

you

you

Trzecia osoba

he, she, it

they

 

Słówka jak I, you, we, they, he, she, lub it gramatycznie są zaimkami osobowymi.

 

Osoby gramatyczne nie muszą być rzeczywistymi ludźmi. Mogą być ogółem obiektami myśli. Możemy powrócić do ROZDZIAŁU 1.

 

Łacińską nazwą zaimka było „pro-nomen”, które znaczyło „w miejsce rzeczownika”. Zaimki mogą zajmować miejsca jak rzeczowniki, w języku pismem lub mową.

 

Dlaczego mamy taki sam kształt słowny dla jednej, tak samo jak wielu osób, w angielskim?

 

Na zdrowy rozsądek, jak byśmy powiedzieli, że „wyszliśmy z siebie”, i tak moglibyśmy tylko używać przenośni. Możemy interpretować zaimek osobowy „you” jako mniej więcej „not me” (nie ja).

 

Przedstawmy zaimki osobowe względem naszych kluczowych be oraz have. Każdy zawsze jest swoją osobą. Możemy rozważyć zaimki osobowe jako ewoluujące wokół pierwszej osoby liczby pojedynczej.

 

PICTURE: PERSONAL PRONOUNS WITH THE VERBS TO BE AND TO HAVE

 

Osoby gramatyczne you oraz me (I) tworzą osobę we. Zaimek we bywa też używany jako osobowo neutralna przenośnia, przez autorów. Pomaga unikać spekulacji o różnicach między you oraz me.

 

Przy gramatycznej poradzie, można by się czuć niezręcznie, pisząc lub czytając, Potrzebujesz to przemyśleć, lub Potrzebujecie tego ćwiczenia.
(Skąd miałabym „ciebie” czy „was” znać?)

EMOTICON: SMILE

Moglibyśmy opisać trzecią liczbę osoby pojedynczej — he, she, and it — jako „nie ty i nie ja” w liczbie pojedynczej. Ta pojedyncza trzecia osoba najbardziej się różni od pierwszej, I, co ma zastosowanie w literaturze.

 

Obydwa czasowniki, to be i to have, są różne dla tych osób. Przy okazji, ludzie by powiedzieli he lub she o nas, kiedy nie są z nami w kontakcie. My sami zawsze powiedzielibyśmy I, jako że każdy jest swoim najlepszym stałym towarzystwem.

EMOTICON: A JOKE

O trzeciej osobie liczby mnogiej they też da się myśleć jak o „nie ty i nie ja” w liczbie mnogiej. Różnica jest tu mniejsza, bo nigdy dosłownie nie myślimy o sobie w liczbie mnogiej. Używamy tylko przenośni.

 

Dalej, moglibyśmy powiedzieć „She told me”. Moglibyśmy też powiedzieć, „I told her”. Formy te są dopełnieniami zdania. Wszystkie zaimki osobowe mają zastosowania dla dopełnienia.

 

Singular

Plural

First person

me
(I)

us
(we)

Second person

you
(you)

you
(you)

Third person

him, her, it
(he, she, it)

them
(they)

 

Codzienne angielskie języki mają formy jak youse, yous, czy you’s. Niektórzy mówcy mogą stosować zaimek „us” przenośnie, zamiast „me”.

 

Możemy spróbować nieco językowej psychologii. Forma us zawsze się wiąże z me, które jest pojedyncze. Forma youse zawsze konotuje „not me”, i może być mnoga lub pojedyncza.

 

Zależnie od mówcy, formy youse, yous, czy you’s mogą nadawać formie „you” liczbę mnogą, jak dla rzeczownika, lub łączyć cechę liczby pojedynczej czasownika ―s, gdy skierowane do jednej osoby.

 

Transfer cechy zdarzył się już w historii angielskiego języka. Dla przykładu, możemy wywodzić Progressive od średniowiecznego gerund, jak tutaj:
He was on reading
(rzeczownik, gerund);
›››
He was reading
(czasownik, Progressive).

 

Proszę zważać, iż formy yous, youse, czy you’s nadal są uważane za nieformalne. Zapraszam do dużej noty dla trzech ścieżek i osób.

BUTTON, 3.3. WSZYSTKIE ZAIMKI OSOBOWE I TRZY ASPEKTY

*****

LINK: READ THIS IN AMERICAN ENGLISH

Reklamy