Integracja Mapowania Językowego

Gdyby następująca narracja wydała się nam za prostą by mówić prawdę, pomyślmy że nie ma naturalnego języka który wymagałby konsultowania się z tomami filozfii, dla poprawnych struktur. Możemy sobie zrobić od owych tomów przerwę.

 

Read this in English

 

Proszę pamiętajmy, że nie uznaje się tu pojęcia „modułu nabywania mowy” (language acquisition device). Aby odnosić naturalny język do ludzkich głów, używamy pojęcia struktury mownej (language faculty). Nasze przyrządy to ściśle słowne i obrazkowe sposoby oraz gizma. Wizualizacja ma jedynie pomóc wypracować giętkie językowe zwyczaje. Nie jest po to, by język zastąpić. Oto nasz zestaw językowych przyrządów.

 

W rzeczywistości, wszyscy mamy jedną TERAŹNIEJSZOŚĆ, PRZESZŁOŚĆ, oraz PRZYSZŁOŚĆ. Trzy kognitywne pola lub zakresy mogą symbolizować tą rzeczywistość.

 

Przenośnie możemy powiedzieć, że nasza wiedza jest naszym światłem. Wiedza potrzebuje pamięci. Możemy zobrazować nasze Pole PRZESZŁOŚCI jako zachodzące słońce. Zdarza się nam zapominać szczegóły w przedmiotach których dawno nie studiowaliśmy, jest jednak dość światła, by do tej materii powrócić.
PAST field

Nie mamy jak mieć wspomnień PRZYSZŁOŚCI, ale jesteśmy w stanie planować nasze uczenie się. Możemy obrazować nasze Pole dla PRZYSZŁOŚCI jako wschód słońca.
FUTURE field

To naszą TERAŹNIEJSZOŚĆ mamy najwięcej kognitywnej zdolności kształtować. Możemy obrazować Pole TERAŹNIEJSZOŚCI jako jasny dzień.
PRESENT field

Obrazujemy słówka BE, HAVE, oraz DO w Polach (Rozdział 1).

__PAST_FUTURE_PRESENT

Nasza symbolika pokazuje, że słówko WILL może mapować na PRZYSZŁOŚĆ już w swojej TERAŹNIEJSZEJ formie (Rozdział 2).
WILL mapping on the future

 

Rzeka Czasu ma pomóc wyekstrahować wzorce Aspektów, Simple, Progressive, oraz Perfect (Rozdział 3).

 

Patterns to show with Stones of Time

 

Nasze wyekstrahowane wzory to gramatyczne Aspekty.

 

SIMPLE, PROGRESSIVE, and PERFECT patterns

 

Symbolem pierwszego elementu w Aspekcie Simple może być lemniskata, czyli niedookreślona.

 

Infinity symbol

 

Dlacego niedookreślona? Pierwszym elementem może być każdy czasownik, czego nie mamy jak w rozmowie przewidzieć. Wszyscy zaczynamy naukę nie znając wielu słów, a zaawansowani, nie mamy jak wiedzieć, które ze znanych nam słów usłyszymy bądź zobaczymy w piśmie. Do tego, języka naturalnego nie da się matematycznie skalkulować. Pomysł na naszą podróż nie pochodzi od greckiego Anaksymandra, ale możemy porównać pojęcia.

 

Ludzka gramatyka nie jest osobna od ludzkiego życia i myślenia. Możemy kojarzyć gramatykę i naturalne ludzkie mapowanie. Żyjemy NA Ziemi. Zazwyczaj pojmujemy lądy czy wody jako obszary, czyli zakresy. Nadajemy przynajmniej psychologiczne granice miejscom W których jesteśmy. Postrzegamy ścieżki i drogi DO miejsc. Zdarza się nam być PRZY punktach orientacyjnych,

(Rozdział 4).

 

__ESSENCE 3 VALUE with patterns

 

Zacznijmy od {ON, IN} oraz {TO}. Możemy je mieć za zmienne kognitywne. Nasze pojęcie zmiennej jest proste, wręcz naturalne. Nie ma, oraz nie ma jak być takiej regułki, żeby za nas decydowała czy chcemy po angielsku powiedzieć, we live here, we are living here, bądź we have lived here.

 

Tak samo jako osoby które mówią po angielsku od urodzenia, musimy sami zadecydować jakiego użyjemy gramatycznego czasu. Możemy stosować zmienne, żeby sobie to decydowanie ułatwić. Nie możemy polegać na polskim, żeby się angielskich czasów uczyć, czy ich używać. Polski i angielski za bardzo się różnią.

 

My ludzie naturalnie używamy symboli. Ludzkość umie przedstawiać symbolicznie uczucia, myśl, zarówno jak aktywność. Pomyślmy o symbolicznym obaszarze czy zakresie. Możemy użyć zwykłego obrazka terenu.

 

 

Przetwórzmy obrazek. Nasz symboliczny teren nigdzie geograficznie nie przynależy. Jedynie symbolizuje zakres bądź grunt. PLAIN

 

Możemy zobrazować gramatyczne Aspekty jako zakresy.

Aspekt Simple dawałby perspektywę NA kognitywny zakres.

_VALUE ON

 

ON the map

 

Czynności W trakcie nie są całymi zakresami naszego kognitywnego gruntu. Wybieramy część zakresu.

_VALUE IN

 

Link to chapter 4. Value IN

Możemy powiedzieć co się dzieje DO czasu który wybieramy oznaczyć. Aktywność zajmowałaby jakąś długość zakresu kognitywnego.

 

_VALUE TO

 

TO a place or time

 

Strzałki są bardzo powszechnymi symbolami dla zaznaczania drogi (Rozdział 5). Możemy połączyć mapowanie ze strzałkami, by ćwiczyć docelowy czas gramatyczny. Zdolność jego wyboru będzie absolutnie potrzebna, by radzić sobie z czasownikami Modalnymi. Formy Modalnych czasowników mogą nie wskazywać bezpośrednio, czy mowa o teraźniejszości, przeszłości, czy przyszłości.

 

ASPECT ARROWS SYMBOLS

 

Proszę pamiętajmy, że nasze strzałki nie służą do strzelania. Mają jedynie wskazywać docelowy czas gramatyczny. Jeżeli robimy sobie modele dla ćwiczenia w zabawie, robimy duże modele z miękkiego materiału, szczególnie jeśli miałyby być dokoła małe dzieci.

 

Nie stajemy się nigdy zbyt zaawansowani wiekiem czy w umiejętności, aby używać kolorów. Mogą one znacznie pomóc w pracy językowej. Układamy sobie paletę kolorów, oraz łączymy wzorce dla naszej Ekspresji: form Afirmatywnych, Negatywnych, oraz Interrogatywnych.

 

EXTENTS__COLOR PALETTE

 

Nasze symboliczne zakresy mogą pomóc obrazować składnię (Rozdział 6).

 

BROKEN EXTENTS

 

Uczymy się zachowywać czas główny. Nasze strzałki są malwowe, koloru czasowników węzłowych. Czasowniki węzłowe mogą budować frazy, zdania podrzędne, a także zdania główne. Czasowniki posiłkowe zawsze wymagają jeszcze jednego przynajmniej czasownika.

 

Link to the color code and virtual words

 

Używamy ram czasowych. Zamkniemy naszą ramę dla Simple czy Progressive: mówią one zawsze albo o teraźniejszości, albo przeszłości, albo przyszłości.

time-frames-green

Nasza rama będzie otwarta dla czasów Perfect: zawsze są w nich dwa symultaniczne odniesienia w czasie.
Open time frame

 

Cały czas pamiętamy, że używamy koncepcji oraz wynalazków. Nie twierdzimy, że w ludzkich głowach jest coś takiego jak ramy czasowe czy logiczne zakresy. Na zdrowy rozsądek, jeżeli człowiek umie zrobić koło czy zbudować dom, nie znaczy to że ma koło czy dom w głowie.

 

Nasza logika powinna pomóc przy statycznym użyciu czasowników, tym dla myślenia i uczuć (Rozdział 7). To od nas zależy, czy nadamy jakiejś myśli cały zakres kognitywny, czyli wartość {ON}, czy też tylko część zakresu, wartość {IN}. Możemy pojęciowo zwracać się do naturalnego języka polskiego. Przecież i kochać i nienawidzić da się z całego serca.

 

ANGRY__BEING ANGRY__COMPARISON

 

Możemy dokonać merdżeru naszych wartości {IN} oraz {TO} (Rozdział 8).

 

Perfect and Progressive form merger

 

Otrzymujemy wartość mapującą {AT}, czyli Aspekt Perfect Progressive. Możemy też dokonać merdżeru cech Progressive oraz Perfect na naszych strzałkach.

FEATURE MERGER__ARROW CUES

 

Tym samym, uczymy się sobie radzić z wszystkimi Aspektami mapując, wedle własnego uznania.

 

__ASPECTS MAPPED

 

Możemy zintegrować naszą symbolikę dla wszystkich Aspektów z tą Rzeki Czasu.

 

River of time__Integration2

 

Potrafimy mapować i powiedzieć PRZY przy czym, w sensie aktywności, byliśmy, jesteśmy, czy też spodziewamy się być (wartość AT).

__parameter-at

 

at-a-place-or-time

 

Nie zmieniamy języka. Możemy porównać przykłady z Korpusu współczesnego angielskiego amerykańskiego, Corpus of Contemporary American English, COCA.

LOVING IT

 

This is a dream come true. And I’m loving every minute of it.

(NBC_Today Sun as in the Corpus of Contemporary American English, COCA).

 

Możemy przyjąć wartość mapującą {ON} za naszą podstawową ziemską zmienną kognitywną (Rozdział 8.1). Wartość ta nie ma nic wspólnego z urządzeniami oraz włączaniem ich czy wyłączaniem. Astronauci też nauczyli się języka {NA} planecie Ziemi. Ludzie prawdopodobnie będa żyć i uczyć się {NA} jakiejś planecie przez nieokreśloną przyszłość.

 

EARTH

Czasowniki Modalne rzucają wyzwanie naszym strzałkom, względem gramatycznego czasu docelowego (Rozdział 9). Możemy powiedzieć, że formy Modalne sa gramatycznie relatywne, jako że nie wyrażają odniesienia czasowego bezpośrednio. Porównajmy.

 

ODNIESIENIE CZASOWE: PRZYSZŁOŚĆ
FUTURE SIMPLE ARROW
__FUTURE field

TOMORROW, we COULD sit down to grammar.
We WILL BE able to sit down to grammar TOMORROW.

 

ODNIESIENIE CZASOWE: TERAŹNIEJSZOŚĆ
PRESENT SIMPLE arrow
__PRESENT field

We COULD sit down to grammar NOW.
We ARE able to sit down to grammar NOW.

 

ODNIESIENIE CZASOWE: PRZESZŁOŚĆ
SIMPLE PAST arrow
PAST field

A YEAR AGO, we COULD sit down to grammar whenever we wanted.
We WERE able to sit down to grammar whenever we wanted

 

Możemy myśleć o gramatycznie czasie relatywnym, dla form Modalnych. Nasza mowa z czasownikami Modalnymi jest bardziej o hipotezach. Dla porównania, powiedzieć

Maybe ten minutes (Może dziesięć minut),
to nie to samo jak powiedzieć
Ten minutes (Dziesięć minut).

 

Do tej pory, nasza podróż kojarzyła

posiłkowe HAVE z zieloną, otwartą ramą czasową.

Real time open frame

 

TO a place or time

 

Z czasownikami Modalnymi, posiłkowe HAVE zamknie ramę czasową dla hipotezy. Zobaczmy na przykładzie (Rozdział 9.2).

 

41a. I thought the handle MIGHT HAVE / COULD HAVE broken off.

(Rama czasowa dla hipotezy jest zamknięta.
Już się nie zastanawiamy.)

Relative time closed frame

 

Możemy mieć relatywne ramy czasowe, dla form Modalnych.

time-frames-relative

Możemy zakonotować, że kiedy mówimy przypuszczająco lub orientacyjnie, posiłkowe HAVE zamyka relatywny czas grammatyczny, dla form Modalnych. Znaczy to, że nie przynosi już wartości mapujących {TO} oraz {AT}.

__ASPECTS MAPPED

Porównując mapowanie Aspektów (na przykład, w Rozdziale 8), wartości {TO} oraz {AT} używają posiłkowego HAVE dla czasu rzeczywistego, a symbolizują Perfect Simple oraz Perfect Progressive.

 

Dla przypuszczeń czy teorii, możemy uważać posiłkowe HAVE za syntaktyczną kotwicę, a nie za Aspekt. Porównajmy.

 

Maybe you HAVE learned something good. {TO}
Maybe you learned something good. {ON}

 

Forma Modalna taka jak
You might HAVE learned something good
nie oddaje tej różnicy.

 

Zachowa jednak rozróżnienie dla wartości {IN}.

 

Maybe you were learning something good.
Maybe you HAVE been learning something good.

HIPOTEZA:
You might HAVE been learning something good.

 

Dla przypuszczeń czy teorii, wystarczy jeżeli będziemy balansować nasze wartości {ON} oraz {IN}, budując frazy Modalne. Nasze strzałki dalej będą działać, do tego bardziej ekonomicznie.
Modal net

Możemy nazwać ten proces naszym Modalnym netem. Rozciągłość czy długość czasowa nie jest taka istotna, kiedy czas jest teoretyczny. Z takim obrazem, nasze frazy Modalne staną się dla nas znacznie łatwiejsze do utworzenia, a pozostaniemy poprawni, wedle gramatyk klasycznych (!)

 

(Gdyby się nam to zdało zbyt prostym aby było prawdziwym, miejmy na względzie fakt, że nie ma języka naturalnego którym by wymagał konsultacji z tomami filozoficznych książek, by tworzyć językowe formy. Ponadto, pisanie czy mówienie to proces w czasie rzeczywistym.)

 

W polskim też możemy mówić o formach relatywnych bądź względnych, oraz uogólnieniu. Jeżeli powiemy jestem, byłem/byłam, czy też będę, naszym odniesieniem będzie odpowiednio TERAŹNIEJSZOŚĆ, PRZESZŁOŚĆ, oraz PRZYSZŁOŚĆ.

 

Jeżeli powiemy byłbym/byłabym nasze formy językowe będą częściowo PRZESZŁE (byłbym/byłabym), a także nie będą się w jasny sposób odnosiły do TERAŹNIEJSZOŚCI, PRZESZŁOŚCI, czy PRZYSZŁOŚCI. Do interpretacji odniesienia czasowego będzie nam potrzebny kontekst.

 

Niezależnie od tego, czy nasze posiłkowe HAVE mówi o czasie rzeczywistym czy też zamyka ramę hipotezy, nasza podróż zawsze nadaje mu kolor zielony, gdyż tak czy tak jest czasownikiem pomocniczym. Stopniowo będziemy się uniezależniać od kolorów, w miarę postępu w naszej wędrówce po językowym wymiarze: gramatyka wymaga wymślenia, a nie uzależnienia od kredek.

Link to the color code and virtual words

 

Uczymy się postrzegać gramatykę i nasz czas pojęciowy jako wzajem powiązane (Rozdział 9.4).

We can view our grammar as logically connected

 

Możemy zaobserwować ogółem relatywność Formy, w języku (Rozdział 10).

 

LINGUISTIC FORM RELATIVITY

 

Dalsza podróż może pomóc decydować, czy zamykamy ramę, czy też zostawiamy ja otwartą, zależnie od naszego skupienia uwagi. Nie ma tu zasad uniwersalnych. Z poniższych cytatów amerykańskich prezydentów, żaden nie jest niepoprawny gramatycznie.

 

If Lincoln were alive today, he’d be (would be) turning over in his grave.
Gerald Rudolph Ford, American President.

 

More than that, and breaking precedent once more, I do not intend to commence any sentence with these words ― “If George Washington had been alive today”, or “If Thomas Jefferson”, or “If Alexander Hamilton”, or “If Abraham Lincoln had been alive today”…

Theodore Roosevelt, American President

 

Nasza podstawowa zmienna ON może pomóc sobie radzić z zastosowaniami statycznymi, czy formami które klasyczne gramatyki nazywają Trybem Warunkowym bądź Przeszłością Nierzeczywistą. Co najważniejsze, będziemy w stanie zachować nasz rzeczywisty czas pojęciowy, dla TERAŹNIEJSZOŚCI, PRZESZŁOŚCI, bądź PRZYSZŁOŚCI.

 

Nie będziemy musieć polegać na obrazowaniu na zawsze. Próbujemy nieco niezależności już w Rozdziale 10.4, ćwiczeniu 67.

 

Pamiętajmy proszę, iż nie ma dwóch ludzi o o identycznych strukturach mownych (language faculties), a obliczanie ludzkich mózgów nie miałoby sensu. Mamy lekko humorystyczny komentarz na ten temat w książce, oraz tutaj:

 

My ludzie nie jesteśmy nigdy sztuczną inteligencją. Nie polegalibyśmy na przykład na cyfrach 4 czy 44 dla procesów kojarzeniowych, czy dodawali numerów stron 27 oraz 72 aby wypracować sobie korelację między zawieraniem znajomości, szukaniem kogoś, a spotykaniem tej osoby. W końcu, nie dodawalibyśmy liczb 6 oraz 4 czy 8 oraz 2, aby integrować nasze kognitywne mapowanie. Kalkulacja komputerowa zawartości stronic oczywiście takowoż nie miałaby sensu.

 

Planowanie książek przynależy z ludzkimi umiejętnościami. W Części Drugiej, porównujemy formy Modalne w opowieści o zachodnim wietrze, w ćwiczeniu 44 oraz przykładzie 4 kolejnego ćwiczenia o tej samej opowieści. Możemy przeczytać o Jill szukającej Chantelle na stronie 27, oraz o ich zawieraniu znajomości na stronie 72. Integracja Mapowania znajduje się na stronach 64 oraz 82.

 

Planowanie książek może być przyjemnością i zabawą (8, 9,10). Mam nadzieję że mój niewinny żart nie budzi ani trwałej ani tymczasej nienawiści (I hope you neither hate nor are hating me, for the innocent prank). Rozdział 7 mówi o różnicy między formami „to hate” oraz „to be hating”.

 

Możemy uczyć się używając zmiennych kognitywnych, bez odniesienia do urządzeń czy sztucznej inteligencji. Nasza ludzka inteligencja potrafi do tego działać w oparciu o niedookreśloną (Rozdział 8.1).
Infinity small

Zapraszam (!)

 

Read this in English

 

Reklamy

Zapraszam do dyskusji

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s